บทที่ 98 ทำไมล่ะ??

เช้าวันรุ่งขึ้นแสงอาทิตย์ก็ยังคงแรงกล้าเหมือนเช่นที่ผ่านมา มิ่งขวัญนอนไม่หลับถ่างตาจนถึงเช้า พอแสงแดดของวันใหม่ทอผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้อง ร่างอวบก็ขยับอย่างเชื่องช้าเหมือนน๊อตบนพัดลมที่หลวมแล้ว

โอ๊ย นอนเกร็งจนปวดไปทั้งตัวเลย

บิดตัวอย่างเงียบเชียบทว่าคนข้างกายก็ยังรับรู้อยู่ดี ชายหนุ่มลืมตาสะลึมสะลือพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ